Charlois is vanaf …een deelgemeente van Rotterdam. Het is groter dan de vroegere wijk van Rotterdam. In mijn tijd (vijftiger en zestigerjaren van de 20e eeuw) heette de wijk “Zuid 1″, daarna wijk 21. Vóór 1895 was Charlois een zelfstandige gemeente.
Charlois “had” iets, waardoor veel oud-bewoners met plezier en weemoed terugdenken aan de tijd dat ze er woonden. Niet voor niets is er dan ook een bloeiende historische vereniging, compleet met een oudheidskamer. De website is: www.historisch-charlois.nl
Luchtfoto van een deel van het grondgebied van de huidige deelgemeente Charlois. Op de voorgrond het Zuiderpark, dat doorkruist wordt (op de foto van links naar rechts) door de Dorpsweg. Het noorden is op de foto links boven. De Dorpsweg volgend naar het noorden ligt aan de rand van het groengebied een groter, vierkant gebouw. Dit is de scholengemeenschap Maarten Luther, de vroegere christelijke H.B.S. en M.M.S. Charlois. De straat die daar loodrecht op de Dorpsweg uitkomt vanuit het westen is de Kromme Zandweg, te herkennen aan de molen. Vanaf de genoemde school de Kromme Zandweg volgend, passeert men een singel die ook naar het noorden loopt: de Boergoensevliet. Vroeger reed hier het trammetje van de RTM naar Oostvoorne en Hellevoetsluis. Na opheffing van de tram in 1965 is hier in het begin van de zeventiger jaren een trambaan aangelegd van de RET, de toenmalige lijn 2.
Waarom is Charlois niet zelfstandig gebleven? Rond 1875 werden er petroleum-opslagplaatsen gerealiseerd op de Sluisjesdijk op Charlois. Door de groei van het petroleumtransport, waren er al spoedig te weinig ligplaatsen voor zeeschepen. Deze moesten dan uitwijken naar Rotterdam,. Dat gaf problemen, want in het bevrachtingscontract stond dat de losplaats Charlois was. De petroleumhandel drong dan ook aan op overdracht van de Sluisjesdijk en andere Maasoeverterreinen aan de gemeente Rotterdam. De gemeente Charlois wilde echter niet een deel van haar grondgebeid afstaan, maar merkwaardigerwijs wel het geheel. Dat wilde de gemeente Rotterdam echter weer niet, omdat ze dan ook grote gedeelten landbouwgrond binnen haar poorten kreeg. Als de bewoners van die gebieden dezelfde voorzieningen zouden eisen als die van de “poorters” – zoals waterleiding – dan zou dat nogal wat kosten. Gedeputeerde Staten vonden deze terughoudendheid eigenlijk maar niets. Uiteindelijk is daarom toch het grondgebeid van geheel Charlois overgedragen aan Rotterdam. Dit gebeurde op 28 februari 1895, tegelijk met de opheffing van de gemeente Kralingen. De oppervlakte van de stad werd door deze dubbele annexatie driemaal zo groot: van 1675 ging het naar 5519 ha.
Luchtfoto van Charlois in westelijke richting gezien. De Boergoensevliet loopt van links naar rechts (te herkennen aan de "knik"). Ter plaatse van de knik is het "dammetje", de doorgang tussen beide singels. Naar het westen toe heet het de Van Blommesteijnweg. Naar het oosten toe (naar beneden op de foto) de Arendsweg. Vanaf het dammetje richting Van Blommesteijnweg is de Landmanstraat de eerste straat links. Het pleintje is goed te zien, met daarnaast de kleuterschool. Op de achtergrond de Waalhaven. Kronkelend van rechts onder naar links boven de rivier de Nieuwe Maas; de rivier waaraan Rotterdam zijn ontstaan en bestaan te danken heeft.